Het Sectorinstituut Openbare Bibliotheken is op 1 januari 2010 opgericht. Dit eerste beleidsplan geeft de doelen en middelen weer voor het Sectorinstituut in de periode tot en met 2012.
Bibliotheken waren en zijn de toegangspoort tot kennis, informatie en cultuur. Maar waar nieuwsgierige Nederlanders vroeger op de fiets sprongen om de dichtstbijzijnde bibliotheek leeg te lenen, zoeken ze tegenwoordig op een andere manier antwoorden op hun vragen.
Bibliotheken moeten daar op kunnen inspelen met een eigentijdse dienstverlening aan burgers, zoals internet. Openbare en wetenschappelijke bibliotheken hebben in het digitale domein veel gemeen. En met het oog op het versterken van de sector en het vergroten van het domein is een nauwe samenwerking tussen deze voorheen sterk gescheiden sectoren wenselijk geworden.
Om de mogelijkheden van bibliotheken optimaal tot hun recht te laten komen, is een nauwe samenwerking gewenst met maatschappelijke partners, in het bijzonder scholen. De veranderende positie van bibliotheken maakt het ook nodig de initiële opleidingen en bijscholing voor medewerkers in de bibliotheek opnieuw te bezien, bij voorkeur in samenhang met wat er speelt in andere sectoren, zoals wetenschappelijke bibliotheken, musea en archieven.
Een andere belangrijke uitdaging is de verdere begeleiding van het proces waarin het werk voor leesgehandicapten wordt geïntegreerd in de openbare bibliotheken.
Deze uitdagingen voor de sector van openbare bibliotheken zijn niet nieuw. Ze zijn beschreven in waardevolle rapporten van de Raad voor Cultuur, het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP) en de commissie-Calff. De minister heeft eind 2008 de aanbevelingen uit het rapport van de commissie-Calff Innovatie met effect (pdf) overgenomen. En de diverse analyses hebben hun weerslag gekregen in de Agenda voor de Toekomst (pdf) van de Vereniging van Openbare Bibliotheken (VOB). De werkzaamheden van het Sectorinstituut volgen de hiermee ingezette lijn.
Het tot stand brengen van veranderingen is een zaak van lange adem. Een sterk stelsel van bibliotheken is hiervoor onontbeerlijk, omdat veel van de veranderingen alleen tot stand kunnen worden gebracht vanuit een overkoepelend belang, niet vanuit 162 afzonderlijke bibliotheken.
Verder moet het bereik van bibliotheken worden vergroot. Dit beperkt zich niet tot ledentallen en uitleencijfers. Het gaat erom dat bibliotheken een waardevolle functie in de samenleving vervullen; daarvoor dient deze functie goed onderzocht en beschreven te worden.
